Little Life

ห่างหายจากการเขียนblog นี้ไปนานมากๆ เพราะขนาดไดอารี่ที่เขียนประจำยังนานๆเค้าไปอัพเสียที

วันนี้เลยเอารูปมาแปะแทน เป็นรูปที่ไปเที่ยวสงกรานต์ ทริป อุบล-ลาวใต้

 

เริ่มจากวันที่12 เลิกงานก็บึ่งไปบ้านคุณปู่ อาบน้ำเปลื่อนเสื้อผ้า และมุ่งหน้าสู่ .. "หัวลำโพง โอง โอง โอง"

 

มาเที่ยวไปพร้อมกันเลยดีกว่า ...

 

ทริปนี้ เราจะไปรถไฟชั้น1 แบบตู้นอน นั่งยาวจากหัวลำโพง สู่อุบลราชธานี 

ตามตาราง รถไฟจะต้องออกตอน2ทุ่มครึ่ง แต่ว่ามาเลทตามสไตล์ก็เลยออกตอน3ทุ่ม

ตื่นเต้นเหมือนกันนะ เพราะเคยนั่งรถไฟที่เป็นตู้นอนตอนไปอียิปต์ ลุ้นๆว่าจะเหมือนกันมั้ยหนอ

(นี่เป็นครั้งที่สองในชีวิตที่ได้นั่งรถไฟไทย  ครั้งแรกนั่งตอนประมาณสองขวบ)

 

แชว้บบบบบ เปิดประตูห้องมา เราก็เจอห้องแบบนี้ ครือๆกะของอียิปต์ แต่ของเราเหมือนจะกว้างกว่าหน่อย

ในห้องจะมีซิ้งค์ล้างหน้า แก้วน้ำ และน้ำเปล่า2ขวด หลังจากรถไฟเริ่มออกจากสถานี 

คุณลุงประจำตู้ก็มาปูที่นอนให้ เป็นที่นอน2ชั้นแบบนี้ค่ะ (สองห้องสามารถเปิดทะลุกันได้)

 เช้าตื่นมาแปดโมง .. ได้ยินเสียงตอนเข้าชานชลาว่า "โคราช"  เฮ้ยยยยย ทำไมเพิ่งโคราช

ถามไปถามมาได้ความว่า เมื่อคืนหัวรถจักรเสีย แหมม มิน่า รู้สึกว่ารถไฟไทยวิ่งนิ่มดีจัง

ที่แท้มันไม่ได้วิ่งไปพักใหญ่ๆต่างหากล่ะ  ซักสิบโมงกว่า เราก็ถึง "อุบลราชธานี"

อย่างแรกที่เราทำก็คือ หาข้าวกินซะ โดยได้ร้าน "อินโดจีน" อาหารเวียดนามที่ขึ้นชื่อ

จากนั้นก็ไปไหว้พระที่วัดสระประสานสุข 

 และก็ไปต่อที่วัดมหาวนาราม (อันนี้ไม่ได้เอารูปมาลง)

หลังจากไหว้พระเพื่อเป็นสิริมงคลในวันขึ้นปีใหม่ไทย เราก็เข้าที่พักไปอาบน้ำอาบท่ากันที่ "ปลายฟ้ารีสอร์ท"

หลังจากอาบน้ำเสร็จ เราก็ไปที่ท่าขึ้นเรือ เพื่อเดินทางไปยัง "สามพันโบก" 

 

 

 โบกหย่ายยยยยยยยยย

 สระมรกต

 

 

 

 หลังจากถ่ายรูปจนแสงหมด เราก็กลับเข้าฝั่ง ไปทานข้าวในรีสอร์ท มีแต่เมนูปลาคัง ฮ่าๆๆ

 

เช้าวันถัดมา เราก็ไปสามพันโบกอีกครั้งเพื่อเก็บแดดเช้า 

 นี่คือเจ้าไกด์ตัวน้อยที่คอยอธิบาย แม้บางครั้งมันจะดูเหมือนกวนประสาทมากกว่าตั้งใจตอบ ฮ่าๆ

 

 

 

 บางจุดก็เดินแล้วต้องระวังๆกันหน่อย

 

 

 หัวใจปิ๊งๆ

 ตรงนี้ล่ะ ที่เค้าว่ามาถ่ายโฆษณา ปตท. กัน

 

 กลับขึ้นฝั่งมาเป็นมนุษย์ป้าย

 กลับรีสอร์ทมาอาบน้ำ ทานข้าวเช้ากัน เจ้าของรีสอร์ทที่นี่น่ารักมากๆ รู้ว่าพวกเราออกไปแต่เช้า

ก็เลยเก็บอาหารเช้าไว้ให้ พอกินจนหมดก็ยังเอามาเพิ่มให้อีก กลัวพวกเราไม่อิ่ม

ใครไปอุบลก็ขอแนะนำ "ปลายฟ้ารีสอร์ท"  แห่งนี้ค่ะ (ลุกสาวเจ้าของรีสอร์ทก็น่ารักด้วยนะ ขอบอก)

 หลังจากออกจากปลายฟ้ารีสอร์ท เราก็ไปยัง "ผาแต้ม" ที่ที่พระอาทิตย์ขึ้นก่อนใคร

(อยู่นี่รู้สึกเห็นฟ้าสว่างตั้งแต่ตีห้ากว่าๆ  เช้าเกินนนนน)

 

 อาจจะเคยเห็นกวางผากันมาแล้ว วันนี้เสนอ "คนผา" นะคะ

 

 เสาเฉลียง

 แล้วก็มาแม่น้ำสองสี ที่โชคร้ายวันนั้นมองไม่เห็นสีที่แตกต่างกันเลย

 เดินทางจนเหนื่อย ก็มาถึงที่พัก "ทอแสงโขงเจียม" เข้าห้องปุ๊บ เปลี่ยนชุดมาว่ายน้ำปั๊บ 

ว่ายกันอยู่สองคนนี่แหล่ะ ว่ายเสร็จก็ไปเดินเล่นที่ริมโขง อากาศดี จนอยากจะนอนอยู่แถวริมน้ำ

 

 

 

 คืนนั้น ก็จบด้วยการเล่นไพ่ เกมส์ที่อธิบาย หรือสอนเรายังไงเราก็ไม่สามารถจริงๆ

(เป็นคนเล่นไพ่ไม่เป็นเลยค่ะ ยังไงก็ไม่เข้าใจ)

 

เช้าวันที่ 14 เราก็เดินทางไปประเทศลาว ผ่านทางด่านช่องเม็ก

 

 

 

 หลังจากเดินทางด้วยรถตู้มาพอสมควร ก็ลงเรือวิ่งตามแม่น้ำโขง(ไม่ได้ลงรูป) แล้วต่อรถห้าแถว

 หัวรถจักรสมัยสงครามโลก

 แวะทานข้าวที่ร้านแห่งนึง มองไปเห็นสะพานมิตรภาพลาว ญี่ปุ่น ซึ่งตอนแรกเราก็นั่งรถ5แถวข้ามมานี่ล่ะค่ะ

 ในที่สุด เราก็มาถึงน้ำตกหลี่ผี

 นี่ขนาดหน้าร้อน น้ำยังเยอะและแรงมากๆค่ะ  ห้ามนักท่องเที่ยวลงเล่นน้ำอย่างเด็ดขาด

ใครลงไป ไม่มีรอด!!!

 จากหลี่ผี ก็ออกมานั่งเรือกลับฝั่ง แล้วเดินทางไปยัง น้ำตก คอนพะเพ็ง

เราก็พยายามมองดูว่าต้นมณีโคตรมันอยู่ตรงไหนหว่า

 

 

 

 

 จบวันแล้วก็เข้าพักที่จำปาสักพาเลซ หรือ วังเจ้าบุญอุ้ม

ที่ถูกขนานนามว่า "ศาลาพันห้อง" เพราะห้องเยอะขนาดที่ว่ากันว่าหากจะปิดหน้าต่างทุกบาน 

ต้องใช้เวลาหนึ่งวันเ็ต็มในการปิดค่ะ

 

 

 

 

เช้าแล้วววววว ได้เวลาเดินทางอีกครั้ง

 

 แวะตลาดก่อน

 

 มาถึงน้ำตกตาดฟาน

 

 

และมาที่สุดท้าย แวะทานข้าวก่อนที่ "ตาดผาส้วม"

ที่นี่ผู้ได้สัมปทานคือคนไทย (ชื่อคุณไรหนอ ลืมซะงั้น )

ออกจากตาดผา้ส้วมก็กลับมายังอุบล แวะแก่งสะพือก่อนขึ้นรถไฟ

ถึงสถานี ก็ถ่ายรูป รถฟมาก็ขึ้น และ นอนเลยยยยยยย

จบทริป 

 

ใครอยากได้รายละเอียด หรือการเล่าแบบสวยงาม

 

ไปขอให้ตาบรรทัดที่11 รีวิวเองละกันนะคะ (จริงๆเค้าก็กำลังเขียนๆเตรียมจะลงหนังสืออยู่)

 

 

 

 

ทริปหน้าเจอกันใหม่ค่ะ

 

ป.ล. ขอบคุณ พี่หมอลิง สำหรับทริป และ รูปสวยๆค่ะ