Home

บ้านของเรา

posted on 24 Jan 2011 21:49 by heidinatty  in Home
เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาเป็นวันมงคล ตามที่เค้าได้เปิดปฏิทินดูแล้ว
 
เราสองคนก็เลยนัดทำสัญญาและวางเงินดาวน์ก้อนแรกแล้วกับบ้านหลังนี้ในวันอาทิตย์
 
จากตอนแรก เรากะว่าจะไปหาเค้าที่บ้าน แต่เนื่องจากกิจกรรมตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา
 
ทำให้เราทั้งคู่ตื่นสาย สุดท้ายเลยต้องให้มารับเราที่บ้านแทน ><"
 
จากบ้านสู่หมู่บ้านแห่งนี้ ใช้เวลาเพียงแป๊บเดียวเท่านั้น
 
ไปถึง น้องsalesก็รออยู่แล้ว พร้อมด้วยเจ้าของหมู่บ้านที่มารอทำสัญญา
 
ถือว่าเป็นโอกาสที่ดีที่ได้พูดคุยกับเจ้าของหมู่บ้าน เพราะรู้สึกสบายใจขึ้นหลายอย่าง
 
หลังจากอ่านสัญญา และเซ็นต์จนครบ เราก็ส่งเช็คเงินสดให้ไป
 
แลกกับสัญญาว่าเราจะได้บ้านหลังนี้มาเป็นที่ร่วมสร้างอนาคต
 
เราขับรถเข้าไปดูบ้านกันอีกรอบ มันเป็นความรู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก
 
ไม่ใช่ดีใจที่เราจะมีบ้านหลังใหม่ แต่ดีใจที่เราจะได้อยู่ร่วมกับคนที่เรารักและเค้าก็รักเรา
 
และยังจะได้เห็นความสวยงามของชีวิตไปด้วยกัน
 
 
น่าภูมิใจแค่ไหน ที่ผู้ชายที่แสนดีคนนึงทำเื่พื่อผู้หญิงธรรมดาๆคนนี้ได้ขนาดนี้
 
เพราะไม่ว่าจะเรื่องการตกแต่ง หรือทำอะไรใดๆก็ตาม เค้ามักจะบอกว่า
 
"เค้าอยากให้เรามีความสุขมากที่สุด"
 
ที่จริงแล้ว การได้มีเค้าอยู่ในชีวิต นั่นก็เป็นความสุขที่สุดแล้วล่ะ
 
ขอบคุณนะคะ สำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณทำให้อย่างดี
 
ขอบคุณนะคะ ที่ดูแลและใส่ใจในทุกๆเรื่อง ไม่ว่าคุณจะเหนื่อยแค่ไหน
 
ขอบคุณนะคะ ที่เชื่อใจยอมเดินร่วมทาง และจะอยู่ด้วยกันตลอดไป
 
ขอบคุณนะคะ สำหรับความรักที่ยิ่งใหญ่และสวยงามเสมอมา
 
..
 
..
 
บ้านหลังนี้จะเป็นเรือนรักของเราทั้งสอง (และหวังว่าจะมีสมาชิกใหม่เพิ่มขึ้นในอีกไม่นาน)
 

(ภาพที่1  มุมกว้างๆของบ้าน

ภาพที่2  จากหน้าบ้านมองเข้ามาจะเป็นที่ทานอาหาร

ภาพที่3  เข้าบ้านมา ขวามือเราจะเป็นห้องนั่งเล่น

ภาพที่4  โรงจอดรถและลานกว้าง

ภาพที่5   ด้านหลังที่จะเป็นครัวไทย (อันนี้แอบถ่ายบ้านตัวอย่าง)

ภาพที่6   ด้านข้างที่เป็นด้านแคบ แต่ก็ยังเหลือที่ไว้3เมตรทำระเบียงไม้ได้อีก มุมโปรดแน่นอน)

 

edit @ 24 Jan 2011 21:57:00 by Natda

"จะเกิดอะไรไหม ถ้าหากใจฉันต้องการให้เธอ เป็นแดดยามเช้าที่สดใส ของฉันทุกวัน
จะเกิดอะไรไหม  ถ้าใจฉันขอให้เธอได้เฝ้ารอ โอกาสที่ฉันได้สัญญาณ


เวลาที่คนหนึ่งนั้น มีความหมาย .. ที่ฉันไม่เคยบอก 
เป็นดังลมที่หายใจต่อกัน .. ที่เธอไม่เคยรู้
เป็นนาทีแห่งความฝัน ที่อยากขอให้อยู่และรับฟังเอาไว้


สิ่งที่สวยงาม อยู่ในคำถาม อยากให้รู้ใจ ว่าเธอคือคนเดียวที่ฉันจะถามเธอ


ที่ฉันจะถามเธอ...จะเกิดอะไรไหม...กับสิ่งที่ถามไป...
จะเกิดอะไรไหม...กับสิ่งที่ถามไป...จะเกิดอะไรไหม...
เป็นเธอใช่รึเปล่า...เป็นเธอได้รึเปล่า...กับสิ่งที่ถามไป...
เป็นเธอได้รึเปล่า...เป็นเธอได้รึเปล่า...จะเกิดอะไรไหม..."
 
(เพลง "แต่งงาน"  ของ Moore)
 
สมัยก่อนฟังเพลงนี้ฉันก็ยังไม่อินเท่าไหร่ แถมยังคิดว่า
 
"แหมมมม แค่ขอแต่งงาน มันจะซึ้งขนาดไหนกันเชียว"
 
วันนี้ ฉันเข้าใจความรู้สึกนั้นดีแล้วว่า ... มันทำให้ฉันรู้สึกมากมายขนาดไหน
 
..
 
..
ย้อนกลับไปวานนี้ วันที่ไม่ได้ตั้งใจว่าจะไปหาเค้า เนื่องจากติดธุระกับที่บ้าน
ฉันโทรไปหาเค้าระหว่างที่อยู่ที่วัด คุยๆอยู่ เค้าก็ถามว่า "วันนี้จะมาเจอกันมั้ยคะ"
แน่นอนว่า คำตอบของฉันก็คือ "โอเค เดี๋ยวเสร็จแล้วจะไปหาที่บ้านนะ"
หลังจากเสร็จธุระกับที่บ้านช่วงบ่ายโมงกว่าๆ  
(ซึ่งความจริงฉันสามารถปลีกตัวออกมาได้ตั้งแต่เที่ยงกว่า
แต่เพราะโอวหนี่แปะก้วย ฉันเลยออกมาช้า)
แม่กับป้าผลไม้มาให้เค้าซะเยอะ ฉันก้เลยนั่งTaxi ไปหาเค้า
เมื่อไปถึงบ้าน ประตูบ้านไม่ได้ล๊อค ฉันก็เลยเปิดเข้าไปซะเอง
อันที่จริง ฉันได้ยินเสียงเค้าตะโกนออกมา แต่ว่า ฟังไม่รู้เรื่อง
หากเจ้าโมโม่เบาเสียงทักทายลง ฉันคงได้ยินว่าเค้าพูดว่าอะไร
เมื่อก้าวเข้าไปถึงประตูบ้านด้านใน เค้าก็เดินออกมารับ
เค้าเดินอ้อมหลังฉันไปปิดประตูมุ้งลวด แล้วก็กอดเอวมาจากด้านหลัง
ฉันก็บอกเค้าว่า ... "เดี๋ยวๆๆๆ ขอวางของก่อน ของเยอะไปหมดเลย"
เค้าก็บอกว่า "วางไว้ตรงนี้ก่อน" 
และก็หันมากอดจากด้านหน้าแทน และเค้าก็เริ่มเอ่ยคำพูดด้วยน้ำเสียงสั่นๆ
ฉันเริ่มน้ำตาไหล คำพูดที่ฉันเชื่อที่สุดว่ามันออกมาจากใจของเค้า
ทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันโชคดีที่สุดที่ได้เจอเค้า และต่อจากนี้ฉันจะเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดตลอดไป
เพราะฉันได้ตอบเค้าไปแล้วด้วยคำพูดที่ ณ ตอนนั้น ฉันนึกไม่ออกว่าจะต้องตอบอย่างไร
"ขอบคุณค่ะ" ฉันพูดได้เพียงเท่านี้จริงๆ ความดีใจที่เหมือนทำให้เส้นเสียงตีบตัน
ทำให้ฉันไม่สามารถเอ่ยคำหวานใดๆได้อีกแล้ว
และเมื่อฉันตอบไปแล้ว เค้าก็จูงมือฉันไปยังมุมนึงของบ้าน ...

เค้าบอกกับฉันว่า "ยังจุดเทียนไม่เสร็จเลย" เพราะฉันมาเร็วกว่าที่คิด
เราก็เลยช่วยกันจุดจนเสร็จ และก็กอดกันให้ชื่นใจ
เพราะนับจากนี้ไป เราจะทำทุกอย่างเพื่อ "เรา"
..
..
จริงๆฉันเองก็แปลกใจอยู่พอสมควร เพราะปกติแล้ว เราจะเลือกเจอกัน ไม่วันเสาร์ ก็อาทิตย์
และเมื่อวันเสาร์ เราก็เจอกันแล้วทั้งวัน แต่ฉันก็คิดว่า สงสัยอยากเจอมั้ง
อีกทั้งระหว่างทาง เค้าก็BBมาถามว่าอยู่ไหนแล้ว ถึงไหนแล้ว
ซึ่งปกติเค้าจะไม่ใช่ผู้ชายสไตล์นี้เลย คือมาถึงแล้วก็ค่อยคุยกัน
ที่แปลกใจเข้าไปใหญ่คือปกติมาถึงบ้านเค้าจะให้ฉันเล่นกับโมโม่ก่อน
และเค้าเองก็มาบอกตอนหลังว่า กว่าจะหาจังหวะเหมาะๆได้ เวลาก็ผ่านมาตั้งแต่ก่อนปีใหม่
ส่วนเทียน ที่ใช้เทียนสีเหลืองๆนั้น ก็เพราะตอนแรกเค้าตั้งใจจะไปหาซื้อเทียนสวยงามในวันศุกร์
เพราะวันศุกร์ฉันไปงานปีใหม่ของบริษัทที่พัทยา กว่าจะกลับก็ดึกๆ
แต่ฉันก็ดันเอ่ยปากชวนเค้าให้ไปรับ จนเค้าไม่มีเวลาแว้บไปซื้อนี่แหล่ะ
 
ส่วนวันอื่นๆนั้นไม่ต้องไปพูดถึง เลิกงานฉันก็ไปเจอเค้าที่ออฟฟิศ แล้วกลับบ้านพร้อมกันตลอด ><"
 
..
 
..
(คำพูด ณ เวลานั้น ขอสงวนไว้ละกันนะคะ เพราะเค้าเองก็เขียนblogอยู่ในexteen
เกรงว่าหากเขียนลงไปแล้ว จะทำให้เจ้าตัวอายม้วนต้วนเอาได้ เพราะมันหวานกว่าคำพูดใดๆในโลก)
 
ป.ล.วันศุกร์นี้ "เค้า" จะได้ลง The Nation ในcolumn "Exective Unseen"
คาดว่าฉบับนี้จะขายดีเป็นพิเศษ เพราะฉันเองก็คงซื้อหลายฉบับเลยล่ะ ; p
 
ป.ล.2 จัดไว้ในหมวด Home เพราะจากนี้ จะเราจะสร้างบ้านของครอบครัวไปด้วยกัน
 
ป.ล.3 แฟนขอแต่งงานในวันครู ... จำง่ายดีเหมือนกัน

edit @ 17 Jan 2011 11:06:36 by Natda

edit @ 17 Jan 2011 11:08:33 by Natda

ตามหาบ้าน ภาค2

posted on 15 Jan 2011 22:45 by heidinatty  in Home
จริงๆวันนี้ ยังไม่ควรจะมาอัพเดทอะไรใดๆทั้งสิ้น 
 
(อ้าววววววววว แล้วมาทำไม?)
 
พอดีว่า ช่วงระหว่างสัปดาห์ที่ผ่านมา คุณผจก.ของหมู่บ้านนั้น โทรมาหาเราประมาณ3หน
 
ซึ่งนั่นแปลว่า เค้าเองก็ต้องอยากขาย แต่เราก็ยังติดใจเรื่องบางเรื่องอยู่ 
 
ก็เรื่อง40,000 บาทนี่แหล่ะ ก็เลยคุยกับเค้า(คุณแฟนเรา)ว่าเสาร์นี้จะเข้าไปดูและคุยอีกรอบ
 
วันนี้ ... เราก็เลยไปหมู่บ้านนั้นอีกครั้ง แต่ว่าคุณผจก.ไม่ได้เข้ามาที่ออฟฟิศ
 
เราเลยเข้าไปดูบ้านพร้อมกับทางsalesอีกรอบ ซึ่งบ้านก็ดำเนินการสร้างไปไวมากๆ
 
พอดูเสร็จ เราก็เลยโทรหาคุณผจก. แล้วก็ให้เค้าคุยแทน ...
 
เค้าก็พยายามต่อรองไอ่เจ้า 40,000 ก้อนนั้น ซึ่งคุณผจก.ก็คุยดีนะ
 
จริงๆมันก็รู้สึกเสียฟอร์มนะ ที่มาซื้อบ้านที่บ้านแทบทั้งหลังใช้วัสดุคู่แข่ง
 
(คู่แข่งทั้งบริษัทเรา และ บริษัทเค้าเลย ... )
 
วางสายไปให้คุณผจก.ไปคุยกับคุณพ่อซึ่งเป็นเจ้าของโครงการ
 
ซัก30 นาทีผ่านไป คุณผจก.โทรมาบอกว่าไม่ได้แล้วจริงๆ
 
เค้าก็คุยๆอยู่... ก็ยอมแล้วล่ะ ... เหนื่อยจะต่อรองแล้ว
 
ก็เป็นอันว่า เสาร์ที่จะถึงนี้ เราจะไปวางมัดจำพร้อมเงินดาวน์ก้อนแรก
 
(จริงๆไม่ควรใช้คำว่าเรา ... น่าจะเป็น "เค้า" เพราะเค้าจ่ายคนเดียว ฮ่าๆๆ)
 
ตอนนี้เราสองคนก็เลยนั่งอ่านหนังสือบ้านและสวนกันขนานใหญ่
 
ส่วนแม่เราก็ไปตามหาคนมาทำเฟอร์นิเจอร์ให้ (แค่หา ไม่ได้จ่ายให้) 
 
ทั้งหมู่ทั้งมวล เราแค่อยากได้ตู้หนังสือขนาดใหญ่ที่มีบันไดพาด
 
เป็นความฝันของเราสองคนว่าอยากมีห้องสมุด แต่ตอนนี้ยังไม่รวยพอ
 
ทำแค่ชั้นวางหนังสือใหญ่ๆไปก่อน ไว้มีเงินจะทำห้องสมุดกันแน่นอน
 
น่าดีใจแค่ไหน ที่ถึงเราจะไม่ได้ออกสตางค์ แต่ก็ได้ออกความคิด
 
คำพูดหลายๆประโยคของเค้าในวันนี้ ... ฟังแล้วรู้สึกว่าเราโชคดีจริงๆ
 
..
 
..
 
ขอแทรกเรื่องนึงเหอะ T_T"
 
เมื่อเ้ช้าเจอแม่เค้า ... แม่เค้าก็ถามว่า จะให้ไปคุยเรื่องแต่งงานกับแม่เราเมื่อไหร่
 
ตอนแรกงงๆอึ้งๆ แบบว่า "หา?!?"
 
เราก็เลยขำๆ ชี้นิ้วไปที่เค้าแล้วบอกว่า "เหอๆ พี่เค้ายังไม่ขอหนูเลยค่ะ"
 
เค้าก็หัวเราะยิ้มตีนกาขึ้น (ประมาณ5เส้นได้)
 
พอเค้าลุกไปอาบน้ำโม่ แม่เค้าก็ถามอีกว่าแต่งปีนี้เลยมั้ย O_o"
 
เอ่อ ... ก็เลยตอบไปว่า ปีหน้าดีกว่าค่ะ
 
แม่เค้าก็ยังบอกอีกว่า แต่งปีนี้ไปเลย จะไปรอปีหน้าทำไม
 
เหวอเหอๆ ปีหน้าดีกว่าค่ะ จะได้ค่อยๆแต่งบ้านไปเรื่อยๆ
 
จะได้ไม่ต้องรีบจ่ายเงินทีเดียวก้อนโต 
 
แต่รู้สึกว่าแต่ล่ะไอเดียที่เค้าคิดมาสำหรับเรื่องแต่งบ้านเนี่ย ... ใช้เงินเยอะเลยแหล่ะ
 
ส่วนรูป .... เอาไว้ทำสัญญาแล้วจะเอามาลงแน่นอนค่ะ